Παρέμβαση στην παράσταση του πρύτανη πελεγρίνη που πραγματοποιουταν εντός ασύλου στη σχολή καλών τεχνών. Η παράσταση διακόπηκε για κάποια ώρα, απλώθηκε πανώ στη σκηνή και μοιράστηκε το παρακάτω κείμενο:
«…Για τους δικούς σου, από την ώρα που φεύγεις μετανάστης είσαι ήδη σαν νεκρός, στρώνουν κάθε βράδυ τραπέζι κι εσύ λείπεις. Τους είπα να με κλάψουν 40 μέρες, κι αυτό ήταν. Κι εμείς αν πεθάνουμε, θα κοιμόμαστε για πάντα ήσυχοι. Όμως, αυτοί που δε μας δίνουν μια σφραγίδα δε θα κοιμούνται ήσυχοι ποτέ. Θέλω να πω και μια κουβέντα στους Έλληνες φίλους που έκανα: μπήκατε στην καρδιά μου. Ζήσαμε ευτυχισμένοι. Και σε όλους αυτούς που μας φέρθηκαν άσχημα, μας έφαγαν λεφτά: σας τα χαρίζω, σαν να μην έχει γίνει τίποτα. Αντίο σας». Χασάν. Ένας από τους 300 εργάτες μετανάστες απεργούς πείνας. Νερό κι αλάτι Σαράντα μέρες κλάψε με πατέρα, ρημάξανε τον τόπο...
Χαΐνηδες = μετανάστες = πρόσφυγες. ντρεπόμαστε, που δεν κάνουμε απεργία πείνας μαζί σας.οι χαίνηδες ήταν είναι και θα είναι μετανάστες, όσο μια εθνότητα δεν αναλαμβάνει την ευθύνη της φιλοξενίας,παρά το ότι είναι αναπόσπαστο στοιχείο της πολιτισμικής της ταυτότητας.Χαίνηδες.
«Χαιρετίζω το εξαιρετικό κουράγιο και τη σταθερότητα του αγώνα τους. Πιστεύω ότι τέτοιες πράξεις έχουν μια υψηλή διάσταση πολιτισμού και πολιτικής ευθύνης. Ακριβώς γιατί οδηγούν στη συμμετοχή και στην κινητοποίηση του κόσμου».
Η ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΗ ΤΕΧΝΗ, Ο ΠΙΟ ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ λέγεται “Ζωή” και γράφεται θάρρος, ειλικρίνεια, αλληλεγγύη, πράξεις και υπογραφή